Όσο γλυκά και δροσερά, ειν' πάντα τα φιλιά σου
τόσο να είναι χαρωπά και τα γενέθλιά σου.
Όσα τ' αγριολούλουδα, την άνοιξη στη φύση
τόσα το νεογέννητο, χρόνια καλά να ζήσει.
Στο σπίτι το βασιλικό, που, φίλοι, μας καλιούνε
Χαρές και γέλια πάντοτε, τσι τοίχους να σειούνε.
Στη γλώσσα τη δημοτική, πάντα λαλώ σε σένα
Όπως το έκαμε κι αυτός, σαν φούχτωσε την πένα.
Από την Κρήτη κίνησε, γι' Αγγλία και Ρουσία
Κι ύστερα για του «Διγενή», τ' ανείδωτα τοπία.
Με το μπαστούνι στα χωριά, έψαχνε για τσ' ανθρώπους
Απού θα του γυρεύανε, χορό, Ιδέα, τρόπους.
Όπως στον Γκρέκο ανέφερες, Αχ να τα καταφέρω
Έτσι ποθώ στο «μισεμό», Σε σένα ν' αναφέρω!
Δάσκαλοι τα ταξίδια σου, μαστοί τα όνειρά σου
Και βύζαινες και άκουγες, μαντάτα τση καρδιάς σου.
Κουζής
Tου μερακλή το πάτημα και του σοφού την κρίση
Ας έχει ο βαφτισιμιός, στην εδική του ζήση.
Με την Εστία δίπλα σας, τη Δήμητρα στη γη σας
Να πορευθείτε εύχομαι, νιόπαντροι στη ζωή σας.
Στ' ανταριασμένο σου κορμί, καυτό αφήνω δάκρυ
Ας είν' αυτό τση γιατρειάς, η απαρχή κι η άκρη.
Εδώ που σ' αποχαιρετώ, και σφίγγω σου τη χέρα
Καλό ταξίδι σ' εύχομαι, με ούριο αγέρα.
Με το ποτήρι μου ψηλά, πίνω για το ζευγάρι
Να 'ναι των τέκνων μέντορας και των γονιών καμάρι.
Μιχάλης Μαραγκάκης
Open Blog
Το blog κειμενοδοτείται από τους δημιουργούς! Στείλτε μαντινάδες, κείμενά σας, sites και blogs που ενδιαφέρουν στο neoisyggrafeis@gmail.com